Collector Corner: Butcher ABC

 

W przygotowaniu na epicko wielki post (Punk vs Metal), wrzucam w międzyczasie coś krótszego do poczytania, na zasadzie ciekawostki i zakąski.

In preparation for an epic post (about Punk vs Metal), I decided to publish in the meantime something shorter and concise as a trivia appetizer.

N-GLISH

CD market is beyond comprehension for me. On one hand it's supposed to be dead, because spotify and the general lack of souls among the younger generations. On the other hand, the unofficial sources tell me that since the covid, there was a massive increase in regards to sales. This theory is supported by the fact that the amount of re-releases rised exponentially (which I will touch literally the next time, as a matter of fact this week), as well as an endless influx of numerous projects and newbies - at this point the human brain just can't take it anymore, and I presume it will end up in some apocalypse, as it's simply too much. Today, a short lesson will be commenced.

Butcher ABC is deceptively an old school Japanese, which despite their first demo being released in 2002, actually go as far as 1994. Their aesthetics tends to be a homage to classics, therefore sometimes they ape the logo of Bolt Thrower, while other times they go for Metallica. The subject of today's post is their sole full length, which in turn is inspired by Slayer's "South of Heaven", and is logically named "North of Hell".

The band plays a quality noise mix of Death Metal and Grindcore. For some it'll be Goregrind, for other Deathgrind. Whatever. The album rules and I recommend it of course. But if you want to buy it, welp, here's where the problem begins, as there are 3 options...

1) Original (2017, Obliteration Records), so a self-release in a crappy paper digisleeve and shitty cover art. There are low chances of getting this particular version, but who knows, it all depends on how serious you are as a collector. It's the worst option avalaible. I did see a versions which were jewel case, but they partially adopted the design of the next versions.

2) Improved (2018 Selfmadegod Records), so released like God Lemmy ordered. Pretty, 2-part illustration, more in line with the topic. Not much else, and overall it's simply designed better.

3) Re-release (2025 Fallen Angels). This South Korean label has a mission of promoting Asian bands, and as such, get their hands on anything of notable quality. This is a remaster done in 2024, albeit not sure why? It's not like this album needed any correction. Depending on your country, it might be slightly cheaper than SMG, but honestly, I don't like the "improved" coloring to red, and the rest of the booklet looks awkward, especially with some random message in Korean.

The verdict can be only one: Poland wins again with Selfmadegod. 

At the bottom you can see the versions together for comparison.

_______________________ 

P-SKA

Rynek płytowy jest co najmniej dla mnie niezrozumiały. Z jednej strony, jest on teoretycznie martwy, bo spotify i generalnie brak duszy wśród młodszego pokolenia. Z drugiej strony, nieoficjalnie wiem, że od czasów srandemii jest gwałtowny wzrost sprzedaży fizycznych nośników. Teorię tą zdaje się potwierdzać fakt, że powstaje pierdyliard różnych re-edycji (o czym napiszę dosłownie następnym razem w tym tygodniu, bo to dobry motyw będzie), jak i wysryw projektów, nowych zespołów i generalnie ilościowe zatrzęsienie - tego się już niestety nie da ogarnąć i skończy się to apokalipsą, bo normalny człowiek już nie wyrabia na zakręcie. Dzisiaj będzie krótka lekcja poglądowa.

Butcher ABC to wbrew pozorom stara japońska kapela, bo choć swoje pierwsze dokonania mają oficjalnie od 2002 r., to istnieli i koncertowali już w 1994. Ich estetyka ma za zadanie małpować klasyki Metalu, dlatego raz mają logo jak Bolt Thrower, innym razem jak Pungent Stench, a omawiany dziś ich jedyny album w karierze, inspirowany jest Slayer "South of Heaven". Nazywa się on zresztą (logicznie) "North of Hell".

Grupa gra hałaśliwy miks Death Metalu z Grindcore i dla jednych będzie to Goregrind, dla inynch Deathgrind. Jak zwał tak zwał, płyta jest w pytkę i ją polecam. I tu się zaczynają schody, bo jakby ktoś chciał ich kupić, to ma do wyboru aż 3 wersje.

1) Oryginalna, z 2017, wydana przez Obliteration Records, czyli przez samych siebie, w tandetnym, tekturowym pudełku i chujowej okładce. Małe szanse, że na nią traficie i naprawdę, nawet jak ktoś ma zacięcie kolekcjonerskie. Jest to najgorsza opcja z możliwych. Co prawda, widziałem też wersje kompaktowe z logo tej firmy, ale to są bodajże bootlegi, gdyż zawierają również częściowo design z pozostałych wersji.

2) Poprawiona z 2018, wydana przez Selfmadegod Records, czyli tak jak Lemmy przykazał. Ładna, 2-częściowa ilustracja, bardziej zgodna z tematyką. Niewiele więcej, ale jest to ogólnie lepiej zaprojektowane.

3) Re-edycja z 2025, wydana przez Fallen Angels. Ta południowo-koreańska firma poczuwa się do misji reprezentowana Azji i wznawiania różnorakich ważnych wydawnictw na nowo. Jest to remaster zrobiony w 2024 r., choć kompletnie niepotrzebnie, gdyż nie było niczego w brzmieniu, co wymagałoby podrasowania. Jest ona ciutek tańsza od SMG, ale przyznam szczerze, że nie podoba mi się "podrasowana" okładka na kolor czerwony, no i reszta książeczki wygląda raczej tak sobie, zwłaszcza z jakimś dziwnym tekstem po koreańsku w środku.

W mojej ocenie Polska górą i wygrywa zdecydowanie Selfmadegod. 

Na koniec możecie sobie popatrzeć jak to się mniej więcej prezentuje.

VERSIONS / WERSJE :

        

1.OBLITERATION       2. SELFMADEGOD     3.FALLEN ANGELS