Around the World: Nederland

  

SWITCH TO ENGLISH

Jak to ktoś powiedział, Holandia jest oparta na tofu, wiatrakach i śmiesznych chodakach. Zajrzyjmy do kuferka i zobaczmy co tenże kraj dał światu na przestrzeni lat.

Jak na tak mały kraj, mieli dysproporcjonalnie ogromną ilość zespołów Metalowych w stosunku do ludności. Wg wikipedii i Metal-Archives, w latach '90, na 1 zespół przypadał na ok. 15 tys. ludzi. W Polsce zaś na 27 tys. (czyli prawie dwa razy rzadziej), gdzie Holendrów było w granicach 15 mln a Polaków 38 mln (czyli ponad dwa razy większa liczba).

Nie dość, że mieli u siebie bardzo dużo Metalu, to jeszcze niemalże wysoki współczynnik jakości. Powiem wprost, nawet najbardziej obskurny zespół z Holandii zdarza mi się brać priorytetowo, bo wiem, że nigdy się nie zawiodę.

Do najstarszych kapel, które przecierały szlaki należą Future Tense (ostry Heavy Metal) z mini-albumem "Condemned to the Gallow" z 1984 r., oraz zdrowo popieprzony Mysto Dysto "The Rules Has Been Disturbed" z 1986. Ten drugi przemieni się w nieco bardziej konwencjonalny Thrash pod nazwą Mandator. Był jeszcze Thanatos, ale o nim pisałem tutaj, więc się nie będę powtarzać. Od strony gatunkowej, Holandia rozwijała się podobnie do reszty Europy, ale już jakby od samego początku kładli podwaliny pod Death Metal, czyli gatunek, z którego zapewne są najbardziej znani.

Pierwsi dwaj poważni gracze, to oczywiście Pestilence ze swym początkowo Brutalnym Thrashem w 1988, oraz Sempiternal Deithreign z jedyną płytą w dorobku "The Spooky Gloom" wydaną rok później, a która to stanie się pierwowzorem pobocznego odłamu Metalu Śmierci, czyli Doom / Death. Bo faktycznie, trzeba stwierdzić, że holenderska szkoła wyraźnie podzieliła się na dwa obozy: coraz to będący ostrzejszy Thrash, jak Usurper, Disabuse, Messina, Mystrez, Nocturn, Occult, Perpetual Demise, Decision D, oraz Dead Head, a z drugiej, klimatyczny i wysmakowane posępne dźwięki autorstwa Asphyx, Beyond Belief, Etherial Winds, Acrostichon, Mystic Charm, czy choćby Orphanage. Po samej wyliczance widać też, która grupa była liczniejsza.

Gwoli ścisłości, trzeba też zaznaczyć, że dwie bardzo znane kapele z Holandii, czyli The Gathering oraz Within Temptation, które może niekoniecznie poszły w dobrym kierunku, zaczynały od grania Doom / Death. Tak więc odnoga ta również miała swoje sukcesy. Aha, no i jeszcze Officium Triste jest znanym przedstawicielem tego stylu, ale nie przepadam za nimi.

Zresztą, mam nadzieję że wszystko to, co tutaj wymieniam, jest wam znane, bo to trochę obciach nie znać, zwłaszcza jeśli ktoś długo słucha Metalu. I spokojnie można długo by wymieniać różnorakie obskurne klasyki, bo każdy będzie miał swoje. Ja zapodam Stentorian "Gentle Push to Paradise" (1996).

Do tych najbardziej solidnych firm, warto zaliczyć God Dethroned (długa kariera, nie powiem), czy Sinister, czyli taka holenderska kalka Vader *, tyle że z czasem trochę się zamotali w swoim stylu, oraz nieodżałowany Gorefest, co to eksperymentował z formułą. No właśnie, bo choć Death Metal zdawał się być fundamentem holenderskiej sceny, do której to zespoły chętnie się przykleiły, to nierzadko bywało tak, że formacje starały się być niestandardowe w swych pomysłach, a jednocześnie zachowując swoją lekkość, grając w sposób niewymuszony. Takimi przykładami niechaj będą Phlebothomized, Nembrionic, Consolation, Ulcerate Fester, Solarisis - niby Death Metal, ale jednocześnie i oryginalny i przystępny.

Scena Grindcore była nieco mniejsza, ale tu bym wymienił przede wszystkim Brutality Reigns Supreme, Extreem Eczem, Fondlecorpse i poniekąd wymienione w poprzednim akapicie ekipy, bo kreatywność nieraz szła w parze z Grindowym hałasowaniem (jakby nie patrzeć, Gorefest miał w sobie coś z wczesnego Goregrind, nawet jeśli szybko to zarzucił).

Jak mówimy o Death Metalu, to też należy wspomnieć o jego nemesis, czyli Black Metalu. Tutaj było rzeczywiście skromniej, a i kapele te nie były specjalnie uznawane na arenie międzynarodowej jako kult (zwłaszcza przez wiecznie zazdrosnych Norwegów), choć moim zdaniem niesłusznie, bo grupy były holendersko genialne. Zobaczcie sami - Necro Schizma, Bestial Summoning, Unlord, Cirith Gorgor, Funeral Winds, oraz Deinonychus (współtwórca odmiany Depressive Black). O każdej z nich można powiedzieć, że jest to muza dla koneserów. Z dziwniejszych ciekawostek - był jeszcze specyficzny projekt Exmortes z pogranicza surowego Black i Noise - dla jednych gówno, dla innych rarytas.

No i oczywiście, jest też pytanie, a co z tym bardziej śpiewanym Metalem? Jeszcze mniej niż Black Metal i Grind i tutaj jest zabawna sprawa, bo Sacrosanct (założona przez Meinharda po odejściu z Pestilence), Donor, Osiris musiały być chociaż odrobinę ekstremalne, aby być w jakikolwiek sposób zwrócić na siebie uwagę. Chyba tylko Elegy się wyłamał i zrobił jakąś karierę, ale oni z kolei poszli w progresję i bardziej zaawansowane granie. Reszta (z nielicznych Powerowych załóg) poszła prosto do kosza.

W późniejszych latach, Holandia również dorzuciła trzy grosze do rozwoju Brutalnego (ale wciąż przebojowego) Death Metalu (Disavowed, Inhume, Houwitser, Severe Torture) oraz dalej miała nietuzinkowe projekty, trudne do sklasyfikowania (The Monolith Deathcult), ale zawsze warte uwagi i słuchania. Zresztą, tak naprawdę można w nieskończoność wymieniać wartościowe kapele z tego kraju, a i tak zawsze się znajdzie kolejna, która będzie niedoceniona. Końca w tej studni nie widać.

Podsumowując: CHWAŁA HOLENDERSKIEMU METALOWI!!

*Podobnie rzecz się miała z młodszym Centurian, który też mógłbym przysiąc, że są z Polski, zwłaszcza, że ich jedna z płyt miała nawet typową okładkę rodem z końcówki lat '90 na polskiej scenie, a robioną zresztą przez samo studio G-R-A-A-L (czyli taką z komputerowymi efektami)